Ξαφνικά λείπουν 1,2 δισ.
Λογαριασμοί χωρίς τον ξενοδόχο οδηγούν στην καταστροφή!
Το CCS έργο Northern Lights στη Βόρεια Θάλασσα θεωρείται „ακόμα“ ελπιδοφόρο για τα σχέδια αποθήκευσης CO₂ σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στην πράξη όμως , προκύπτουν ερωτηματικά σχετικά με τη χρηματοδότηση, την τεχνική ικανότητα και τη μεταφορά του έργου.
Πως βγαίνει ξαφνικά μια τρύπα 1,2 δισεκατομμυρίων; Ιδού τα πηδήματα…
Η Northern Lights είναι μια κοινοπραξία με συμμετοχή του νορβηγικού κράτους και χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από δημόσιους πόρους. Η νορβηγική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να καλύψει το 80% των δαπανών. Φυσικά με το αζημίωτο διότι η Νορβηγία με μπροστάρη την Equinor είναι ο στρατηγικός εμπνευστής της CCS τεχνολογίας από την οποία ελπίζει να κερδίσει αρκετά χρήματα. H εταιρεία Equinor (προέκυψε από την Statoil ASA) με ISIN NO0010096985 και ανήκει κατά 67% στο νορβηγικό κράτος. Τώρα το ερώτημα είναι αν οι πελάτες της Northern Lights θα αναλάβουν οι ίδιοι τις υπόλοιπες δαπάνες οι οποίες έχουν αυξηθεί σε 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Έτσι έχουμε ένα χρηματοδοτικό κενό περίπου 1,2 δισεκατομμυρίων.
Ο νορβηγικός παραγωγός τηλεθέρμανσης Hafslund Celsio αποχώρησε ήδη το 2023 λόγω της αύξησης του κόστους – και παρά την υποστήριξη του νορβηγικού κράτους – ως αρχικός πρώτος πελάτης και σχεδιάζει όμως να επανέλθει μετα το 2029 εάν αλλάξουν οι συνθήκες..
Σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων Wood Mackenzie, μόνο η μεταφορά και η αποθήκευση κοστίζουν κατά μέσο όρο 145 δολάρια ανά τόνο – σε αυτό προστίθενται και τα έξοδα δέσμευσης... μα το πιο τραγικό είναι ότι δεν φαίνεται στο μέλλον μείωση των εξόδων λόγω των οικονομίων κλίμακας σε αυτήν την τεχνολογία (economies of scale) πράγμα που γίνεται με τα αυλικά και τα φωτοβολταϊκά.
Όπως φαίνεται και στην πράξη οι εκτιμήσεις των ουδέτερων συμβουλευτικών οίκων γίνονται πραγματικότητα. Το CCS μεταβάλλεται σε μια αγελάδα που θα την αρμέγουν λίγοι επιτήδειοι ενώ η κοινωνία πρέπει να φορτωθεί στους ώμους την πληθώρα των οικονομικών και περιβαλλοντικών επιβαρύνσεων….
Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο
