Τι είναι το CCS?
Τι είναι η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα
ή Carbon Capture and Storage (CCS)
Η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα (CCS) συλλαμβάνει κυριολεκτικά τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από τις βιομηχανικές διεργασίες και τις αποθηκεύει στο έδαφος. Η διαδικασία χρησιμοποιείται συνήθως σε βιομηχανίες όπως η παραγωγή χάλυβα και τσιμέντου ή για την εξάλειψη των εκπομπών από ορυκτά καύσιμα κατά την διάρκεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
κόμα αβέβαιο πώς θα εξελιχθεί το μέλλον της δέσμευσης άνθρακα, αυτό είναι κάτι στο οποίο οι ειδικοί δεν φαίνεται να συμφωνούν. Από τη μία πλευρά, η δέσμευση άνθρακα έχει τη δυνατότητα να αφαιρέσει τεράστιες ποσότητες CO2 από την ατμόσφαιρα. Από την άλλη πλευρά, η δέσμευση άνθρακα είναι επί του παρόντος δαπανηρή, επικίνδυνη και μερικές φορές αναποτελεσματική στη μείωση των εκπομπών.
Τελικά, το πιο προβληματικό μέρος της δέσμευσης άνθρακα είναι ότι είναι ένας τρόπος για τους γίγαντες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου να ξεπλύνουν τα προϊόντα τους και να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν πεπερασμένα ορυκτά καύσιμα. Ο λόγος που η βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου αγαπά τη δέσμευση άνθρακα είναι απλός: επεκτείνει την εποχή των ορυκτών
καυσίμων αντί να την τελειώσει. Αυτό το φαινόμενο το λέμε Green Washing;
Γενικώς εξακολουθούν να λείπουν μακροπρόθεσμες μελέτες σχετικά με την ασφάλεια των κοιτασμάτων, είτε κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας είτε στην ξηρά. Επί του παρόντος, σύμφωνα με οδηγία της ΕΕ, η ευθύνη μεταβιβάζεται από τον φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστασης αποθήκευσης στο κράτος μετά από 40 χρόνια. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη επιστημονικών γνώσεων σχετικά με έναν τόσο μεγάλο χρονικό ορίζοντα. Τι θα γίνει μετά τα 40 χρόνια; Οι επικριτές προειδοποιούν για τη διαφυγή CO2 από τα πηγάδια , απειλή για την μόλυνση και οξίνιση των υδάτων ή κίνδυνους που μπορεί να απορρέουν από σεισμούς. Εάν διαφύγουν μικρές ποσότητες CO2, η θάλασσα μπορεί να τις απορροφήσει χωρίς προβλήματα, εάν όμως γίνει μεγάλη εκροή; Για αυτό το λόγο η κοινωνική αποδοχή της αποθήκευσης κοντά σε οικισμούς κάτω από τη θάλασσα είναι πολύ χαμηλή. Οι λόγοι είναι οι εξής:
Αβεβαιότητα σχετικά με την μακροπρόθεσμη αποθήκευση
Η μόνιμη ασφάλεια των υπόγειων αποθεμάτων CO₂ δεν έχει αποσαφηνιστεί επιστημονικά. Κίνδυνοι όπως διαρροές, ρύπανση των υπόγειων υδάτων και επαγόμενη σεισμικότητα δεν είναι πλήρως ελεγχόμενοι. Τα συστήματα παρακολούθησης με δορυφόρους, ρομπότ και αισθητήρες είναι ένα λιβάδι που παίζουμε και προσπαθούμε να μάθουμε ψάχνοντας πειραματόζωα
Αντεπαγωγικό από άποψη κλιματικής πολιτικής/Δέσμευση πόρων και λανθασμένα κίνητρα
Το CCS μπορεί να καθυστερήσει την απομάκρυνση από τις ορυκτές ενέργειες, καθώς προσφέρει μια ψευδή λύση στις υπάρχουσες βιομηχανίες(Drill Baby Drill ακούμε από τον Τrump, δηλ. “βγάζω”, “καίω”, “θάβω” και κερδίζω διπλά και τριπλά). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον στόχο της ταχείας και ολοκληρωμένης αποκαρβονικοποίησης σύμφωνα με τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα. Κάθε επένδυση στο CCS είναι ενάντια στην αποκαρβονικοποίηση. Οι πόροι αυτοί πρέπει να επενδυθούν σε πραγματικές ανανεώσιμες πήγες ενέργειας. Οι δημόσιες επενδύσεις στo CCS δεσμεύουν πόρους (γύρω στα 520 δις $ μέχρι το 2045 από τα οποία 150/200 δις κρατικές επιχορηγήσεις) που χρειάζονται επειγόντως για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τεχνολογίες αποθήκευσης και κλιματικά ουδέτερες υποδομές. To CCS ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας φαινομένων εγκλωβισμού σε δομές βασισμένες σε ορυκτά καύσιμα. Είναι πινέλο που τα βάφει όλα πράσινα.
Αναποτελεσματικότητα και υψηλό κόστος
Το CCS είναι τεχνολογικά πολύπλοκο, ενεργοβόρο και οικονομικά αμφισβητήσιμο. Η αποθήκευση ενός τόνου CO₂ συνδέεται με σημαντικά κόστη και παραγωγή επιπλέον CO2, ενώ εναλλακτικές λύσεις όπως η εξοικονόμηση ενέργειας ή η άμεση ηλεκτροδότηση είναι συχνά πιο αποτελεσματικές.
Έλλειψη κοινωνικής αποδοχής
Η πολιτική αντίσταση σε τοπικό επίπεδο είναι μεγάλη. Χωρίς διαφανείς διαδικασίες, δημοκρατική συμμετοχή και σαφείς ρυθμίσεις ευθύνης, είναι απίθανο να επιτευχθεί ευρεία αποδοχή και μάλιστα όταν για τέτοια θέματα η συζήτηση αρχίζει στις 12 πάρα πέντε. Στη Γερμάνια π.χ. υπάρχουν δεκάδες οργανώσεις ενάντια στο θάψιμο. Η συζήτηση δεν γίνεται φυσικά για τρία ή τέσσερα μίλια απο την ακτή όπως στον κόλπο της Καβάλας αλλά ούτε έξω από τα δώδεκα μίλια. Μέχρι σήμερα απαγορεύεται η ταφή, η εξαγωγή σε ταμιευτήρες εκτός Γερμανίας επιτρέπεται!
Μελέτες ccs
Αξιότιμες αναγνώστες της σελίδας μας
σας καλωσορίζουμε σε τούτο το κομμάτι της σελίδας μας που επιχειρεί να φωτίσει μια κρίσιμη και συχνά παραγνωρισμένη πτυχή της τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (CCS): την πιθανή επικινδυνότητά της για το περιβάλλον και τη νομική ευθύνη που απορρέει από αυτή.
Σε μια εποχή όπου η κλιματική ουδετερότητα έχει αναχθεί σε υπέρτατο στόχο, το CCS προβάλλεται ως τεχνολογική λύση. Ωστόσο, η νομική και οικονομική ανάλυση οφείλει να θέτει θεμελιώδη ερωτήματα:
- Είναι η τεχνολογία CCS συμβατή με το περιβαλλοντικό κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
- Πώς ερμηνεύεται η Αρχή της Προφύλαξης όταν η επιστημονική αβεβαιότητα είναι διάχυτη;
- Υπάρχει επαρκές θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο που να εξασφαλίζει την πρόληψη μη αντιστρεπτών περιβαλλοντικών βλαβών;
Το CCS εγείρει όχι μόνο τεχνικά, αλλά και βαθύτατα νομικά και ηθικά διλήμματα. Η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς ενέχει κινδύνους για τα υπόγεια ύδατα, τη σεισμικότητα, την ασφάλεια των οικοσυστημάτων και εντέλει για τη δημόσια υγεία. Η εκ των υστέρων αποκατάσταση ενδέχεται να είναι αδύνατη, πράγμα που καθιστά την προληπτική προστασία επιτακτική.
Στο πλαίσιο αυτό, παραθέτουμε εδώ μια σειρά από μελέτες σε διάφορες γλώσσες και δίνουμε την ευκαιρία σε κάθε αναγνώστρια και αναγνώστη να εμβαθύνει τις γνώσεις του στο θέμα. Πιστεύουμε ότι αυτό θα βοηθήσει στη συζήτηση σχετικά με την εφαρμογή της προληπτικής προσέγγισης, στις υποχρεώσεις της χώρας και της περιφέρειας μας σχετικά με την ευθύνη σε περίπτωση διαρροής ή οικολογικής ζημίας.
Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας σε τούτη τη σελίδα που θέτει στο επίκεντρο το δικαίωμα των επόμενων γενεών σε ένα ασφαλές και υγιές περιβάλλον.
Φιλτράρετε τις μελέτες με βάση τη γλώσσα
Study19
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Englisch |
| Date | 01.11.2023 |
| Author | IOGP Europe |
| Description | |
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms IOGP Europe represents the interests of oil & gas producers towards European institutions and has advocated for years for the important role of CCS on the path to net-zero. Core CCS related competencies of our members centre around the development of CO2 storage sites and the development of associated (upstream) onshore and offshore transportation infrastructure. However, an enabling legal framework and the needed supportive funding and de-risking mechanisms are needed for all entities active along the CCS value chain, for CCS businesses to take investment decisions and scale up a CCS industry, comparable to the development of renewables. ---------------------------------------------------- Η IOGP Europe εκπροσωπεί τα συμφέροντα των παραγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου έναντι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και εδώ και χρόνια υποστηρίζει τον σημαντικό ρόλο της CCS στην πορεία προς το μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών. Οι βασικές ικανότητες των μελών μας σε σχέση με την CCS επικεντρώνονται στην ανάπτυξη χώρων αποθήκευσης CO2 και στην ανάπτυξη των σχετικών (ανάντη) υποδομών μεταφοράς στην ξηρά και στη θάλασσα. Ωστόσο, απαιτείται ένα ευνοϊκό νομικό πλαίσιο και οι απαραίτητοι μηχανισμοί χρηματοδότησης και μείωσης του κινδύνου για όλες τις οντότητες που δραστηριοποιούνται κατά μήκος της αλυσίδας αξίας της CCS, ώστε οι επιχειρήσεις CCS να λαμβάνουν επενδυτικές αποφάσεις και να αναπτύσσουν την βιομηχανία CCS, συγκρίσιμη με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. | |
Study12
Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο / Μελέτη : Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 01.11.2024 |
| Author | Energean |
| Description | |
| Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο / Μελέτη : Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση | |
Study6
CCS Κεντρικο Αρθρο για τον Πρινο | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 12.11.2024 |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Description | |
| Σύνοψη: Αιτία αυτού του άρθρου είναι ένα εμαιλ που έλαβα από ένα άγνωστο συντοπίτη από τον Πρίνο ο οποίος ήταν κατατρομαγμένος από την είδηση της ίδρυσης μιας τεράστιας μονάδας αποθήκευσης του Διοξειδίου του Άνθρακα στον Πρίνο. Η πρώτη ερώτηση του ήταν γιατί ο Πρίνος; Γιατί να συνδέεται αυτό το όνομα με μια βιομηχανική εγκατάσταση ενώ είμαστε μια καθαρά τουριστική περιοχή; Μετά από αρκετές συζητήσεις κατάλαβα ότι το θέμα αποθήκευσης των CO2 ρύπων από όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη στον Πρίνο είναι σχεδόν άγνωστο στο νησί. Το project έχει ήδη εγκριθεί, βρίσκεται στο δρόμο της υλοποίησης και η κοινωνία της Θάσου είναι ακόμα απληροφόρητη. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να ρίξει λίγο φως στο πέπλο της άγνοιας που κυριαρχεί στο νησί σε σχέση με το project και όχι να δαιμονοποιήσει το έργο. Προσπάθησα να κάνω μια όσο γίνεται αντικειμενική παρουσίαση του project, των κύριων παικτών σε αυτό αλλά και τι σημαίνει η όλη υπόθεση για τον τουρισμό και το όνομα της Θάσου ως Ναυαρχίδα του Τουρισμού στην περιοχή ΑΜΘ. Νομίζω ότι είναι καιρός οι υπεύθυνοι να πάρουν τον κόσμο από το χέρι και να τον οδηγήσουν στο δρόμο της πληροφόρησης. Ο καιρός είναι πραγματικά ώριμος για να το κάνουν. | |
Study3
Feasible deployment of carbon capture and storage and the requirements of climate targets | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | English |
| Date | 23.07.2024 |
| Author | nature climate change |
| Description | |
| Εφικτή εφαρμογή της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα και απαιτήσεις των κλιματικών στόχων 88% Επιτυχια Στατιστικά στοιχεία για projects θα βρούμε εδώ: https://doi.org/10.5281/zenodo.12706872 | |
Study13
GEOLOGISCHE RISIKEN DER CO2-VERPRESSUNG IN DER NORDSEE | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Deutsch |
| Date | 02.05.2025 |
| Author | Dr. habil. Ralf E. Krupp |
| Description | |
| Die vorliegende Studie bietet einen tiefgehenden Einblick in die Möglichkeiten und Risiken der CO₂-Abscheidung und Speicherung (Carbon Capture and Storage, CCS) unter der Nordsee, in der deutschen ausschließlichen Wirtschaftszone (AWZ). Sie zeigt auf, dass CCS, obwohl von Industrie und Politik als Schlüsseltechnologie gegen die Klimakrise dargestellt, eine komplexe und riskante Technik ist, deren langfristige Wirksamkeit und Sicherheit in vielen Punkten in Frage steht. Dr. Ralf Krupp, Geologe und Geochemiker, analysiert in diesem Bericht die Geologie, die Lagerstattenkapazitäten und die potenziellen Gefahren von CCS-Projekten im Nordseeraum. Der Bericht stellt dar, wie die geologischen Bedingungen und die begrenzten Speicherpotenziale in der AWZ für CCS-Einlagerungen deutliche Herausforderungen darstellen. Die Ergebnisse lassen vermuten, dass bestehende Modelle und Kapazitätsannahmen die möglichen Speicherleistungen erheblich überschätzen und dass die Injektion und Speicherung von CO₂ mit erhöhten Leckagerisiken und unkontrollierbaren Freisetzungsszenarien verbunden ist. Dazu gehören die Erosion von Barrieregesteinen und die potenzielle Mobilisierung Klima schädlicher Substanzen wie Methan. Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια εις βάθος ανάλυση των δυνατοτήτων και των κινδύνων της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (Carbon Capture and Storage, CCS) στη Βόρεια Θάλασσα, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (AWZ) της Γερμανίας. Δείχνει ότι η CCS, αν και παρουσιάζεται από τη βιομηχανία και την πολιτική ως βασική τεχνολογία για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, είναι μια πολύπλοκη και επικίνδυνη τεχνική, της οποίας η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αμφισβητείται σε πολλά σημεία. Ο Δρ Ralf Krupp, γεωλόγος και γεωχημικός, αναλύει σε αυτή την έκθεση τη γεωλογία, τις αποθηκευτικές δυνατότητες και τους πιθανούς κινδύνους των έργων CCS στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας. Η έκθεση περιγράφει πώς οι γεωλογικές συνθήκες και οι περιορισμένες δυνατότητες αποθήκευσης στην ΑΖΖ για την αποθήκευση CCS αποτελούν σημαντικές προκλήσεις. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα υπάρχοντα μοντέλα και οι υποθέσεις χωρητικότητας υπερεκτιμούν σημαντικά τις πιθανές αποθηκευτικές δυνατότητες και ότι η έγχυση και αποθήκευση CO₂ συνδέεται με αυξημένους κινδύνους διαρροής και ανεξέλεγκτα σενάρια απελευθέρωσης. Αυτά περιλαμβάνουν τη διάβρωση των πετρωμάτων φραγμού και την πιθανή κινητοποίηση ουσιών επιβλαβών για το κλίμα, όπως το μεθάνιο. | |
Study9
Παρατηρήσεις επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 20.02.2025 |
| Author | Λάζαρος Βασιλειάδης |
| Description | |
| Παρατηρήσεις επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του Έργου: Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο, με ημερομηνία Νοέμβριος 2024 | |
Study8
Τοποθέτηση στο έργο „Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του Έργου: Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο της Εταιρείας LDK Consultants για λογαριασμό της EnEarth„ | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 27.01.2025 |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Description | |
| Η είδηση της χρήσης των „πηγαδιών“ του Πρίνου ως χώρο τελικής υγειονομικής ταφής των CO2-ρύπων για εκατοντάδες έως χιλιάδες χρόνια έχει ανησυχήσει πολλούς κατοίκους της Θάσου και της ευρύτερης περιοχής ιδιαίτερα αυτούς που ασχολούνται με τον τουρισμό ή ζουν σε απόσταση αναπνοής από τα πηγάδια. Το σχέδιο της εταιρείας EnEarth, θυγατρική της Energean, είναι να αποθηκεύει στον Πρίνο έως και τρία εκ. τόνους CO2-ρύπους ετησίως. Οι ρύποι θα προέρχονται από σταθμούς παραγωγής ενέργειας, μονάδες καύσης αποβλήτων, διυλιστήρια, εγκαταστάσεις παραγωγής πλαστικών, λιπασμάτων, τσιμέντου κτλ. Οι CO2-ρύποι που θα δεσμεύονται από τις καμινάδες των εγκαταστάσεων/εργοστασίων θα καταλήγουν στον Πρίνο μέσω αγωγών από τη Βουλγαρία, μέσω πλοίων από Κροατία και Ιταλία αλλά και μέσω φορτηγών από κοντινότερες περιοχές. Έτσι θα δημιουργηθεί στα πόδια μας ο μεγαλύτερος χώρος τελικής υγειονομικής ταφής των CO2-ρυπων στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, γεγονός που θα έχει ένα τεράστιο αρνητικό αποτύπωμα στο μελλοντικό τουριστικό τοπίο του νησιού και της γύρω περιοχής. Η υποβάθμιση του τουριστικού προορισμού της Θάσου δεν μπορεί πλέον να αποφευχθεί. Από προορισμός αναψυχής οδεύουμε να γίνουμε μια βιομηχανική ζώνη συλλογής ρύπων, ένας φτηνός τουριστικός προορισμός και με αυτόν το τρόπο να διακινδυνεύουν εκατοντάδες επενδύσεις, μικρές και μεγάλες, που δημιουργήθηκαν ή δημιουργούνται σε όλο το νησί. Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ασχολείται περισσότερο με την φάση κατασκευής των εγκαταστάσεων και πολύ λιγότερο με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που θα έχει το έργο στην περιοχή , επιπτώσεις που όπως δείχνουν οι ανάλογες μελέτες μπορεί να είναι ενεργές και πάνω από 1000 χρόνια. Die Nachricht, dass die leeren Ölfelder von Prinos als Endlagerstätte für CO2-Emissionen für Hunderte bis Tausende von Jahren hat viele Einwohner von Thasos und der weiteren Umgebung beunruhigt, insbesondere diejenigen, die im Tourismus tätig sind oder in unmittelbarer Nähe der Ölfelder leben. Das Unternehmen EnEarth, eine Tochtergesellschaft von Energean, plant, in Prinos bis zu drei Millionen Tonnen CO2-Emissionen pro Jahr zu lagern. Die Schadstoffe stammen aus Kraftwerken, Müllverbrennungsanlagen, Raffinerien, Kunststoff-, Düngemittel- und Zementfabriken usw. Die CO2-Emissionen, die aus den Schornsteinen der Anlagen/Fabriken gebunden werden, gelangen über Pipelines aus Bulgarien, per Schiff aus Kroatien und Italien sowie per Lkw aus näher gelegenen Gebieten nach Prinos. So entsteht vor unserer Haustür die größte Endlagerstätte für CO2-Emissionen in Südosteuropa, was sich äußerst negativ auf die Zukunft des Tourismus auf der Insel und in der Umgebung auswirken wird. Die Verschlechterung des touristischen Attraktivitätsgrades von Thasos ist nicht mehr zu vermeiden. Von einem Erholungsort werden wir zu einer industriellen Zone für die Sammlung von Schadstoffen, zu einem billigen Reiseziel, wodurch Hunderte von kleinen und großen Investitionen, die auf der ganzen Insel getätigt wurden oder werden, gefährdet sind. Die Umweltverträglichkeitsprüfung (UVP) befasst sich mehr mit der Bauphase der Anlagen und viel weniger mit den langfristigen Auswirkungen, die das Projekt auf die Region haben wird – Auswirkungen, die, wie entsprechende Studien zeigen, über 1000 Jahre lang wirksam sein können. | |
Study1
CCS in DEUTSCHLAND | |
|---|---|
| Kategorie | CCS |
| Sprache | Deutsch |
| Datum | 30.11.2024 |
| Author | Greenpeace Germany |
| Beschreibung | |
| Η τρέχουσα μελέτη της ερευνητικής ομάδας FossilExit καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CCS) είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο και δαπανηρό πείραμα. Παρά το κόστος που ανέρχεται σε 81,5 δισεκατομμύρια ευρώ μόνο για τη Γερμανία έως το 2045 και το ποσοστό αποτυχίας 88% σε παγκόσμιο επίπεδο, η CCS εξακολουθεί να θεωρείται από την πολιτική και τη βιομηχανία ως η σωτηρία για την προστασία του κλίματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική: η CCS δεν έχει επιτύχει τις υποσχόμενες οικονομίες κλίμακας, ούτε έχει ωριμάσει σε επίπεδο που να την καθιστά πραγματικά οικονομικά αποδοτική και αποτελεσματική για το κλίμα. Αντίθετα, φαίνεται ότι η CCS ωφελεί κυρίως τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, η οποία προσπαθεί με αυτό το «πράσινο φύλλο» να εξασφαλίσει τον ρόλο της στην αγορά ενέργειας και να καθυστερήσει την επείγουσα μετάβαση σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. | Die aktuelle Studie der FossilExit-Forschungsgruppe legt den Schluss nahe: Carbon Capture and Storage (CCS) ist ein hochriskantes, teures Experiment. Trotz Kosten von bis zu 81,5 Milliarden Euro allein für Deutschland bis 2045 und einer globalen Scheiterquote von 88% wird CCS von Politik und Industrie weiterhin als Heilsbringer im Klimaschutz gehandelt. Die Realität sieht jedoch anders aus: CCS hat weder die versprochenen Skaleneffekte erzielt, noch ist die Technologie auf ein Niveau gereift, das sie wirklich wirtschaftlich und klimawirksam macht. Stattdessen zeigt sich, dass CCS am ehesten der fossilen Industrie nutzt, die mit diesem „grünen Feigenblatt“ versucht, ihre Rolle im Energiemarkt zu sichern und die dringend nötige Umstellung auf nachhaltige Alternativen hinauszuzögern. |
Study2
CARBON CAPTURE & STORAGE | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | English |
| Date | 15.11.2024 |
| Author | KPMG HEREMA |
| Description | |
| Η Ελλάδα βρίσκεται επί του παρόντος στη διαδικασία επικαιροποίησης του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Το επικαιροποιημένο ΕΣΕΚ αναμένεται να θέσει ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση, και να αναγνωρίσει την CCS ως έναν από τους κύριους στρατηγικούς άξονες για την επίτευξη των στόχων μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών έως το 2050. Εκτός από τον κρίσιμο ρόλο της στην επίτευξη των στόχων της Ελλάδας για καθαρές εκπομπές μηδενικού ισοζυγίου, η ανάπτυξη της CCS είναι επίσης πολύ σημαντική για να επιτρέψει στις ελληνικές βιομηχανίες που δυσκολεύονται να μειώσουν τις εκπομπές τους να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. | Greece is currently in the process of updating its National Energy and Climate Plan (NECP). The updated NECP is expected to set even more ambitious targets for development of renewable energy sources and energy efficiency, and to recognize CCS as one of the main strategic axes for the achievement of the net zero goals by 2050. Besides its critical role in helping Greece achieve its net-zero objectives, the development of CCS is also very important in order to allow the hard-to-abate Greek industries to stay competitive in a European and global context. |
Study16
[table “22” not found /]
Study11
Study10
Study15
| ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Προς μια φιλόδοξη βιομηχανική διαχείριση του άνθρακα για την ΕΕ | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 06.02.2024 |
| Author | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |
| Description | |
| ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Προς μια φιλόδοξη βιομηχανική διαχείριση του άνθρακα για την ΕΕ | |
Study14
| ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Προς μια φιλόδοξη βιομηχανική διαχείριση του άνθρακα για την ΕΕ | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 06.02.2024 |
| Author | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |
| Description | |
| ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ Προς μια φιλόδοξη βιομηχανική διαχείριση του άνθρακα για την ΕΕ | |
Study5
Energean: 2023 Annual Report | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Englisch |
| Date | 31.12.2023 |
| Author | Energean |
| Description | |
Strong financial performance | |
| The Group saw record revenues ($1,420 million) and adjusted EBITDAX1 results ($931 million) following the first full year of production contribution from Karish (Israel) (see page 73 for further details). Energean paid a total of $94.7 million (€87.0 million) of one-off windfall taxes in Italy in 2023. | |
Strong balance sheet maintained; ongoing deleveraging | |
| Energean achieved a 50% reduction in its Group leverage (net debt/adjusted EBITDAX) to 3x. Following Energean Israel’s bond refinancing in July 2023, Energean has no immediate debt maturities. | |
Delivery of dividend in line with policy | |
| In total, Energean returned $1.20/share to shareholders ($214 million) in 2023, in line with Energean’s dividend policy (see page 39 for further details). | |
Study18
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Englisch |
| Date | 01.11.2023 |
| Author | IOGP Europe |
| Description | |
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms IOGP Europe represents the interests of oil & gas producers towards European institutions and has advocated for years for the important role of CCS on the path to net-zero. Core CCS related competencies of our members centre around the development of CO2 storage sites and the development of associated (upstream) onshore and offshore transportation infrastructure. However, an enabling legal framework and the needed supportive funding and de-risking mechanisms are needed for all entities active along the CCS value chain, for CCS businesses to take investment decisions and scale up a CCS industry, comparable to the development of renewables. ---------------------------------------------------- Η IOGP Europe εκπροσωπεί τα συμφέροντα των παραγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου έναντι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και εδώ και χρόνια υποστηρίζει τον σημαντικό ρόλο της CCS στην πορεία προς το μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών. Οι βασικές ικανότητες των μελών μας σε σχέση με την CCS επικεντρώνονται στην ανάπτυξη χώρων αποθήκευσης CO2 και στην ανάπτυξη των σχετικών (ανάντη) υποδομών μεταφοράς στην ξηρά και στη θάλασσα. Ωστόσο, απαιτείται ένα ευνοϊκό νομικό πλαίσιο και οι απαραίτητοι μηχανισμοί χρηματοδότησης και μείωσης του κινδύνου για όλες τις οντότητες που δραστηριοποιούνται κατά μήκος της αλυσίδας αξίας της CCS, ώστε οι επιχειρήσεις CCS να λαμβάνουν επενδυτικές αποφάσεις και να αναπτύσσουν την βιομηχανία CCS, συγκρίσιμη με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. | |
ccs studie Technische CO2-Senken
Technische CO2-Senken | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Deutsch |
| Date | 31.12.2021 |
| Author | Prognos |
| Description | |
| Bis spätestens zum Jahr 2045 will Deutschland Klimaneutralität erreichen. Wesentliche Voraussetzung hierzu ist Treibhausgasneutralität, also das Erreichen eines Gleichgewichts zwischen der Emission von Treibhausgasen (THG) und deren Entfernung aus der Atmosphäre . Nicht vermeidbare Residualemissionen, etwa aus der Landwirtschaft oder bestimmten Industrieprozessen, müssen dabei durch Entnahme einer mindestens ebenso großen Menge Treibhausgase (typischerweise CO2) aus der Atmosphäre ausgeglichen werden. | |
ccs-studie-geowissenschaftliche-kurzstudie-zu-den-auswirkungen-von-offshore-ccs
Geowissenschaftliche Kurzstudie zu den Auswirkungen von Offshore-CCS | |
|---|---|
| Kategorie | CCS |
| Sprache | Deutsch |
| Date | 01.08.2011 |
| Author | Dr. habil. Ralf E. Krupp |
| Description | |
| Geowissenschaftliche Kurzstudie zu den Auswirkungen von Offshore-CCS Mit der vorliegenden Studie liefert der Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland (BUND) einen Anstoß für die kritische Auseinandersetzung mit diesem Themenkomplex. Es besteht Anlass zur Sorge, dass die CCS-Technologie - ob unter dem Meeresgrund der Nordsee oder an Land - eingeführt wird, ohne dass mögliche Risiken ausreichend untersucht und die notwendigen Konsequenzen gezogen wurden. Mit dem im September im Bundesrat zur endgültigen Abstimmung anstehenden CCS-Gesetz droht ein riskanter Weg des „learning by doing“ eingeschlagen zu werden. Eine erste BUND-Studie zu den geologischen Auswirkungen der CO2-Einlagerung im Untergrund hat bereits die möglichen Risiken der CO2-Verpressung an Land einer breiteren Öffentlichkeit bekannt gemacht. Mit dieser neuen Studie wird deutlich, dass auch eine Einlagerung von CO2 unter der Nordsee enorme Risiken birgt und möglicherweise noch schärfere Anforderungen an einen Nachweis der Dichtheit der CO2-Endlager erforderlich macht. ----------------------------------- Σύντομη γεωεπιστημονική μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις της υπεράκτιας CCS Με την παρούσα μελέτη, η Ομοσπονδία για το Περιβάλλον και την Προστασία της Φύσης της Γερμανίας (BUND) δίνει το έναυσμα για μια κριτική συζήτηση σχετικά με αυτό το θέμα. Υπάρχει λόγος ανησυχίας ότι η τεχνολογία CCS - είτε κάτω από τον βυθό της Βόρειας Θάλασσας είτε στην ξηρά - θα εισαχθεί χωρίς να έχουν διερευνηθεί επαρκώς οι πιθανοί κίνδυνοι και να έχουν εξαχθεί τα απαραίτητα συμπεράσματα. Με το νόμο για την CCS που θα τεθεί σε τελική ψηφοφορία τον Σεπτέμβριο στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, υπάρχει ο κίνδυνος να ακολουθηθεί μια επικίνδυνη πορεία «μάθησης μέσω της πράξης». Μια πρώτη μελέτη του BUND σχετικά με τις γεωλογικές επιπτώσεις της αποθήκευσης CO2 στο υπόγειο έχει ήδη γνωστοποιήσει στο ευρύ κοινό τους πιθανούς κινδύνους της συμπίεσης CO2 στην ξηρά. Με αυτή τη νέα μελέτη γίνεται σαφές ότι και η αποθήκευση CO2 κάτω από τη Βόρεια Θάλασσα ενέχει τεράστιους κινδύνους και ενδεχομένως απαιτεί ακόμη αυστηρότερες προδιαγραφές για την απόδειξη της στεγανότητας των τελικών αποθετηρίων CO2. | |
Παρουσιάσεις
Παρουσιάσεις για το θέμα της Carbon Capture and Storage (CCS)
– Λήψη / Βιντεοσκόπηση –
| Κατηγορία | CCS |
| Συγγραφέας | Λαζαρος Βασιλειαδης |
| Ημερομηνία | 07.07.2025 |
| Γλώσσα | ελληνικά |
| Τίτλος | Παρουσίαση του Έργου CCS Prinos στο Δημοτικό Συμβούλιό του Δήμου Καβάλας 07-07.2025 |
| Beschreibung | |
| Παρουσίαση του Έργου CCS Prinos στο Δημοτικό Συμβούλιό του Δήμου Καβάλας | |
Παρουσίαση του Έργου CCS Prinos στο Δημοτικό Συμβούλιό του Δήμου Καβάλας
| Κατηγορία | CCS |
| Συγγραφέας | Lampros Sakellariou |
| Ημερομηνία | 30.04.2025 |
| Γλώσσα | ελληνικά |
| Τίτλος | Παρουσίαση του έργου CCS-Prinos: Πρίνος 30.4.2025 |
| Beschreibung | |
| "Εκδήλωση CCS-Prinos, 30/04/2025 στο Καλογερικό του Λιμένα Στόχος αυτής της ενημερωτικής εκδήλωσης ήταν η ενημέρωση σχετικά με το προγραμματισμένο έργο CCS στο εξαντλημένο πετρελαϊκό κοίτασμα του Πρίνου κοντά στην Καβάλα, όπου θα αποθηκευτεί CO₂ κάτω από τον βυθό της θάλασσας. Ο ταμιευτήρας του Πρίνου βρίσκεται όχι μόνο σε μια απόστασή από μόλις 4 μίλια από τη Θάσο αλλά και σε μια σεισμογενή περιοχή όπου μια διαρροή CO₂ θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τη θάλασσα, την αλιεία και την παράκτια περιοχή. Αντί να αποφεύγονται οι εκπομπές, οι βιομηχανίες με υψηλές εκπομπές CO₂, όπως τα τσιμεντοβιομηχανία και τα διυλιστήρια, θα συνεχίσουν το επιβλαβές για το κλίμα επιχειρηματικό τους μοντέλο – με τη στήριξη δημόσιων κονδυλίων. Ο τοπικός πληθυσμός δεν συμμετείχε σχεδόν καθόλου σε αυτή τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Αυτό το έργο είναι πράσινο πλύσιμο και όχι προστασία του κλίματος. Η Θάσος απαιτεί: Να σταματήσει το CCS στον Πρίνο – Καμία αποθήκη CO₂ στον Κόλπο της Καβάλας. Η agenda της εκδήλωσης: * Κλιματικοί στόχοι της ΕΕ * Τι είναι το CCS? * Μπορεί το CCS να μας βοηθήσει να επιτύχουμε τους κλιματικούς στόχους; * Γιατί η Θάσος λέει ΟΧΙ στο CCS; * Η βάση του CCS: Το επιχειρηματικό μοντέλο ή η Θάσος πληρώνει! * Συζήτηση/ Ερωτήσεις / Τοποθετήσεις " | |
Εκδήλωση CCS-Prinos, 30/04/2025 στο Καλογερικό του Λιμένα
Εκδήλωση CCS-Prinos, 30/04/2025 στο Καλογερικό του Λιμένα
| Kategorie | CCS |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Datum | 14.04.2025 |
| Sprache | Deutsch |
| Titel | Darstellung des Projektes CCS-Prinos: Limenaria 14.4.2025 |
| Beschreibung | |
| CCS-Prinos Veranstaltung am 14.04.2025 in Limenaria. Ziel dieser Informationsveranstaltung war über das geplante CCS-Projekt im ausgeförderten Ölfeld Prinos vor Kavala soll CO₂ unter dem Meeresboden zu informieren. Zielgruppe war die deutschsprachige Gemeinde auf Thassos. Prinos liegt in einem erdbebengefährdeten Gebiet, und ein CO₂-Austritt könnte katastrophale Folgen für Meer, Fischerei und Küstenregion haben. Statt Emissionen zu vermeiden, sollen hier CO₂-intensive Industrien wie Zementwerke und Raffinerien ihr klimaschädliches Geschäftsmodell verlängern – unterstützt durch öffentliche Gelder. Die lokale Bevölkerung wurde in diesem Entscheidungsprozess kaum beteiligt. Dieses Projekt ist Greenwashing, kein Klimaschutz. Thassos fordert: Stopp für CCS in Prinos – keine CO₂-Deponie im Golf von Kavala. Agenda -EU Klimaziele -Was ist CCS? -Kann CCS uns helfen die Klimaziele zu erreichen? -Warum sagt Thassos NEIN zu CCS? -Die Grundlage von CCS: Das Geschäftsmodell oder der Bürger zahlt! -Diskussion | |
Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε τη γερμανική παρουσίαση στα Λιμενάρια στις 14.04.2025
Εδώ μπορείτε να βρείτε την ηχογράφηση της παρουσίασης στα Λιμενάρια στις 14.04.2025
Γιατί απορρίπτουμε το CCS Prinos;
14 λόγοι για τους οποίους απορρίπτουμε το CCS και είμαστε κατά της αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο
Η τεχνολογία δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς. Δεν θέλουμε να γίνουμε τα πειραματόζωα!
Η CCS τεχνολογία δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς σε ευρεία και μακροχρόνια κλίμακα, ειδικά σε γεωλογικές συνθήκες όπως αυτές της περιοχής του Πρίνου. Η διεθνής εμπειρία είναι περιορισμένη και τα υπάρχοντα έργα λειτουργούν με κρατικές επιδοτήσεις και χωρίς σαφή απόδειξη βιωσιμότητας. Η εγκατάσταση μιας τέτοιας τεχνολογίας σε μια ευαίσθητη τουριστική και περιβαλλοντική περιοχή, χωρίς πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση και κοινωνική συναίνεση, συνιστά ανεύθυνο ρίσκο. Οι τοπικές κοινωνίες δεν πρέπει να λειτουργούν ως πεδίο δοκιμών ή πειραματόζωα για τεχνολογίες αμφίβολης απόδοσης και ασφάλειας. Εδώ τα αποτελέσματα της έκθεσης του Institute for Energy Economics and Financial Analysis.
Ο CO2 Ταμιευτήρας βρίσκεται πολύ κοντά στο νησί και στην περιοχή του κόλπου της Καβάλας. Αυτό και μόνο αυξάνει τον κίνδυνο σε τεράστιο βαθμό!
H εγγύτητα των ταμιευτήρων είναι για την περιοχή μας σε συνδυασμό με την υψηλή σεισμικότητα ο πιο στρατηγικός παράγοντας, ο 𝙨𝙝𝙤𝙬 𝙨𝙩𝙤𝙥𝙥𝙚𝙧, 𝞽𝞸 𝞳𝞴𝞮𝞲𝞭ί 𝞹𝞸𝞾 𝞹𝞺έ𝞹𝞮𝞲 𝞶𝞪 𝞼𝞽𝞪𝞵𝞪𝞽ή𝞼𝞮𝞲 𝞽𝞸 𝙨𝙝𝙤𝙬, το κλειδί για το οποίο λέμε ΟΧΙ στο CCS Prinos. Είναι τυχαίο που ακόμα και οι εμπνευστές της τεχνολογίας, οι Νορβηγοί που έχουν και τεράστια οικονομικά οφέλη από το CCS, να κτίζουν παρόμοιες εγκαταστάσεις 150+ χιλ. από τις ακτές τους;
Ζούμε πολύ κοντά σε μια τεκτονικά ενεργή περιοχή
„ Ασφαλώς εάν η αποθήκευση του CO2 είχε τον ίδιο χρονικό ορίζοντα «ζωής» όπως η άντληση πετρελαίου (50 χρόνια) ο κίνδυνος θα ήταν περιορισμένος διότι ο σεισμός είναι ένα στοχαστικό φαινόμενο (η χρονική μεταβολή του δεν είναι γνωστή) και ως εκ τούτου προσεγγίζεται πιθανοτικά. Κάτι τέτοιο όμως στην περίπτωση του Πρίνου δεν ισχύει, η αποθήκευση θα είναι στο διηνεκές και η εκδήλωση ενός μεγάλου σεισμού πολύ πιθανή ή και βέβαιη.“
Λάζαρος Βασιλειάδης
Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στα πρότυπα ποιότητας σύμφωνα με τα οποία θα γίνει η έγχυση του CO2.
Κοιτούμε προς τα Τέμπη και τρομάζουμε για τους κανόνες ασφάλειας της Ελληνικής Πολιτείας!!!!!! Να γιατί χάθηκε η εμπιστοσύνη στην Πολιτεία.
Κράτος χωρίς πρόληψη
Η Πολιτεία φάνηκε ανίκανη να προστατεύσει ακόμα και το βασικότερο δικαίωμα: τη ζωή. Οι πολίτες είδαν ότι συστήματα ασφαλείας είτε δεν υπήρχαν είτε δεν λειτουργούσαν, ότι προειδοποιήσεις αγνοούνταν επί χρόνια, ότι η αμέλεια είχε γίνει κανόνας.
Απόκρυψη, όχι ανάληψη ευθύνης
Αντί για μια ειλικρινή στάση, η κυβέρνηση επιχείρησε να μετακυλίσει την ευθύνη σε ένα πρόσωπο, τον σταθμάρχη. Αυτή η κίνηση θεωρήθηκε από πολλούς ως προσπάθεια συγκάλυψης του συστημικού προβλήματος και ενίσχυσε το αίσθημα προδοσίας.
Η διαχρονικότητα της παρακμής
Η υπόθεση των Τεμπών αποκάλυψε πως το πρόβλημα δεν ήταν στιγμιαίο. Ήταν αποτέλεσμα δεκαετιών αδιαφάνειας, πολιτικής ασυδοσίας και διοικητικής αμέλειας, με ευθύνες να βαραίνουν πολλές κυβερνήσεις.
Το κράτος ως “άλλος”
Το πιο οδυνηρό όμως ήταν ότι η Πολιτεία φάνηκε στους πολίτες σαν κάτι ξένο, αποξενωμένο. Ένα κράτος που δεν προστατεύει, δεν λογοδοτεί και δεν διορθώνεται, δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη.
Οργή και διεκδίκηση
Οι κινητοποιήσεις που ακολούθησαν δεν ήταν απλώς εκδηλώσεις πένθους. Ήταν κραυγές αγανάκτησης από μια κοινωνία που δεν αντέχει πια την κανονικότητα του ατυχήματος, την εξοικείωση με το μοιραίο. Το σύνθημα «Δεν ήταν ατύχημα – ήταν έγκλημα» συμπύκνωσε την ηθική διάσταση της απώλειας εμπιστοσύνης.
Η εμπιστοσύνη στην Πολιτεία δεν χάθηκε στα Τέμπη. Είχε ήδη διαβρωθεί — το δυστύχημα απλώς την αποκάλυψε. Και η ανάκτησή της δεν θα έρθει με επικοινωνιακές κινήσεις ή προσωρινά μέτρα. Θα απαιτήσει κάθαρση, αλήθεια και μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας σε κάθε επίπεδο εξουσίας.
Οι ρύποι που θέλουν να θάψουν δεν προέρχονται μόνο από την Ελλάδα, αλλά από όλη τη νότια Ευρώπη!!
Οι ποσότητες CO₂ που προορίζονται για αποθήκευση στον Πρίνο δεν προέρχονται μόνο από ελληνικές πηγές εκπομπών, αλλά πιθανόν και από χώρες της Νότιας Ευρώπης. Η Θάσος κινδυνεύει να μετατραπεί σε διακρατικό χώρο ταφής ρύπων, αναλαμβάνοντας δυσανάλογους περιβαλλοντικούς και γεωπολιτικούς κινδύνους, χωρίς επαρκή οφέλη για την ίδια. Ένα τέτοιο σενάριο εντείνει το αίσθημα αδικίας στις τοπικές κοινωνίες, θέτει υπό αμφισβήτηση την αρχή της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης και καθιστά την περιοχή ανεπίτρεπτο θύλακα ενεργειακού ρίσκου για όλη τη Μεσόγειο.
Το CCS είναι μια προσχηματική λύση και μια τεχνολογικά επικίνδυνη μέθοδος που εμποδίζει τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων και, ως εκ τούτου, εμποδίζει την ενεργειακή μετάβαση.
Η τεχνολογία της Δέσμευσης και Αποθήκευσης Διοξειδίου του Άνθρακα (CCS), αντί να αποτελεί μέσο επίλυσης της κλιματικής κρίσης, τείνει να λειτουργεί ως προσχηματική λύση. Χρησιμοποιείται για να διατηρηθεί ζωντανό το σημερινό ενεργειακό μοντέλο, βασισμένο στα ορυκτά καύσιμα, χωρίς να αντιμετωπίζεται η ρίζα του προβλήματος.
Αποτελεί μια τεχνολογικά ασταθή και εν δυνάμει επικίνδυνη μέθοδο, τόσο λόγω της αβεβαιότητας ως προς τη μακροχρόνια ασφάλεια αποθήκευσης, όσο και λόγω του κινδύνου να υπονομεύσει την πίεση για πλήρη απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Εν τέλει, τέτοιες “λύσεις” καθυστερούν τη βιώσιμη ενεργειακή μετάβαση, απορροφούν δημόσιους πόρους και ενισχύουν τη λογική της μετάθεσης ευθυνών στο μέλλον. Κάθε δις € επένδυση στο CCS αφαιρείται απο τις ανανεώσιμες πήγες ενέργειας.
Εδώ μερικά παραδείγματα από έργα που απέτυχαν ή πουλιόνται ως επιτυχημένα ενώ υπάρχουν τεράστιες δυσκοίλιες λειτουργίας.
Συστημικοί Κίνδυνοι: Εάν το CO2 αποθηκεύεται υπόγεια, η μονιμότητα του διοχετευόμενου CO2 δεν μπορεί να διασφαλιστεί. Δημιουργούνται νέοι συστημικοί κίνδυνοι που τελικά θα βαρύνουν τις μελλοντικές γενιές ως αιώνιο βάρος.
Η υπόγεια αποθήκευση CO₂ δεν εγγυάται τη μονιμότητα του εγκλωβισμένου άνθρακα. Κανένα γεωλογικό σύστημα δεν μπορεί να θεωρηθεί απολύτως σταθερό σε βάθος αιώνων. Οι πιθανότητες διαρροών, μικροσεισμών ή αποσταθεροποίησης υπαρχόντων δομών είναι υπαρκτές και δυνητικά καταστροφικές. Η διαχείριση των αποθηκευμένων ποσοτήτων CO₂ απαιτεί συνεχή εποπτεία και τεχνολογική υποστήριξη επί πολλές δεκαετίες. Οι μελλοντικές γενιές θα κληθούν να αναλάβουν το βάρος της συντήρησης ή της αντιμετώπισης πιθανών αποτυχιών, χωρίς να έχουν ευθύνη για τη δημιουργία του προβλήματος. Το CCS εισάγει έναν νέο τύπο “αιώνιου κόστους”. Εδώ οι συστημικοί κίνδυνοι που βλέπουμε στον Πρίνο.
Καθώς η πίεση εξαπλώνεται, τα υπόγεια ύδατα σε απόσταση έως και 100 χιλιομέτρων μπορεί να γίνουν αλατούχα ή μολυσμένα με βαρέα μέταλλα, καθιστώντας τα ακατάλληλα για την παραγωγή πόσιμου νερού και τη γεωργία..
Η έγχυση CO₂ σε υπόγεια γεωλογικά στρώματα μπορεί να προκαλέσει σημαντικές πιέσεις που εξαπλώνονται σε μεγάλες αποστάσεις. Αυτό έχει άμεσες και δυνητικά μη αναστρέψιμες συνέπειες για:
- την παραγωγή πόσιμου νερού
- τη γεωργία και την αγροτική οικονομία
- τη δημόσια υγεία και υγειονομική ασφάλεια
Η προστασία του υδροφόρου ορίζοντα αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δημόσιο συμφέρον, και καμία τεχνολογία δεν πρέπει να τίθεται υπεράνω αυτού. Ακολουθεί η γενική εικόνα πιέσεων που σχεδιάζεται στον Πρίνο.
Η περαιτέρω εκβιομηχάνιση της παράκτιας περιοχής και η καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος έχει επίσης αρνητικό αντίκτυπο στον τουρισμό.
Η περαιτέρω εκβιομηχάνιση της παράκτιας ζώνης και η ενδεχόμενη καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος λόγω εγκατάστασης υποδομών CCS επιφέρουν σημαντικές αρνητικές συνέπειες, και αυτό όχι μόνο στον τουρισμό.
Δεν υπάρχουν μελέτες για τη συμβατότητα και τη συμβίωση της τουριστικής προσφοράς με τη μακροπρόθεσμη διοχέτευση CO2
Η συνύπαρξη του έργου CCS στον Πρίνο με τον τουρισμό στην περιοχή της Θάσου και της Καβάλας εγείρει ορισμένα μειονεκτήματα, τα οποία αφορούν κυρίως την αντίληψη του κοινού, την περιβαλλοντική ασφάλεια, και τις οικονομικές επιπτώσεις, όπως:
- Αρνητική αντίληψη τουριστών – “Σημασιολογική ρύπανση”
- Η παρουσία ενός έργου αποθήκευσης CO₂ μπορεί να αλλοιώσει την εικόνα της περιοχής ως “καθαρού” και “παρθένου” προορισμού.
- Κάποιοι επισκέπτες μπορεί να αποθαρρυνθούν από τη γειτνίαση με ένα βιομηχανικό/ενεργειακό έργο, ακόμη και αν δεν υφίσταται άμεσος κίνδυνος.
- Περιβαλλοντικός φόβος και ανησυχίες για ασφάλεια
- Πιθανές διαρροές CO₂, σεισμικότητα ή σεισμικά φαινόμενα που θα δημιουργήσει η ίδια η εισπίεση προκαλούν φόβους στην τοπική κοινωνία και τους επισκέπτες.
- Ο τουρισμός στη Θάσο βασίζεται και στην εικόνα της οικολογικής σταθερότητας μια διαρροή ή ακόμη και η φήμη επικινδυνότητας μπορεί να πλήξει το brand.
- Επιπτώσεις στο branding του προορισμού
- Η Θάσος και η Καβάλα προωθούνται ως “πράσινοι” και παραδοσιακοί προορισμοί. Η ύπαρξη μιας βιομηχανικής εγκατάστασης αποθήκευσης CO₂ έρχεται σε αντίθεση με αυτήν την εικόνα.
- To brand “Prinos CCS” στα media συνδέεται αρνητικά με τη Θάσο
- Πτώση αξιών σε τουριστικά ακίνητα
- Το CCS συνδέεται με ρύπανση άρα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποτίμηση γης και ακινήτων σε τουριστικές περιοχές, κύρια πλησίον του Πρίνου ή της Καβάλας.
- Κοινωνική ένταση και αρνητική δημοσιότητα
- Κάθε διαμαρτυρία ή αντίδραση ενάντια στο CCS μπορεί να προσελκύσει αρνητικά δημοσιεύματα, τα οποία θα αποτρέψουν τουρίστες.
- Υπάρχει ο κίνδυνος να συνδεθεί το έργο με μια εικόνα κοινωνικής ή περιβαλλοντικής αστάθειας.
Οξίνιση των υδάτινων σωμάτων. Η απελευθέρωση CO2 οξινίζει το νερό. Η οξίνιση οδηγεί σε τοπική φτωχοποίηση της βιοποικιλότητας. Μόνο λίγα είδη επιβιώνουν σε υψηλά επίπεδα CO2. Τα ψάρια καταστρέφονται!!
Υψηλοί κίνδυνοι απελευθέρωσης Πολλές μελέτες επισημαίνουν τον κίνδυνο των λεγόμενων blowouts «ξαφνικών εκρήξεων/εκρήξεων». Πρόκειται για ξαφνικές, ανεξέλεγκτες απελευθερώσεις CO₂ που μπορεί να συμβούν λόγω αύξησης της πίεσης. Ο έλεγχος αυτών των εκρήξεων είναι πολύ πιο δύσκολος στη θάλασσα απ' ό,τι στην ξηρά.
Πολλές επιστημονικές μελέτες επισημαίνουν τον κίνδυνο των λεγόμενων blowouts — ξαφνικών και ανεξέλεγκτων εκρήξεων ή απελευθερώσεων CO₂ από τις δεξαμενές αποθήκευσης. Αυτές οι εκρήξεις προκαλούνται από απότομη αύξηση της πίεσης και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελεγχθούν, ειδικά όταν η αποθήκευση γίνεται σε υποθαλάσσιο περιβάλλον. Η διαχείριση και η πρόληψη τέτοιων φαινομένων είναι τεχνικά πιο απαιτητική και ριψοκίνδυνη στη θάλασσα παρά στην ξηρά, αυξάνοντας σημαντικά τους κινδύνους για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.
Παρακολούθηση/Monitoring: Η εταιρεία θα είναι υπεύθυνη για 30 έως 40 χρόνια. Κατά τη διάρκεια του έργου και για αιώνες μετά τη λειτουργία της αποθήκευσης, ο χώρος πρέπει να παρακολουθείται για μόνιμη στεγανότητα.
Η εταιρεία που θα αναλάβει την αποθήκευση του CO₂ φέρει την ευθύνη παρακολούθησης του χώρου για περίπου 30 έως 40 χρόνια κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του έργου. Η παρακολούθηση αυτή περιλαμβάνει συνεχή έλεγχο για την ασφάλεια, τη στεγανότητα και την ακεραιότητα των γεωλογικών σχηματισμών όπου αποθηκεύεται το CO₂.
Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα και οι διεθνείς κανονισμοί επισημαίνουν ότι, ακόμη και μετά τη λήξη της ενεργής φάσης παρακολούθησης, ο χώρος θα πρέπει να παρακολουθείται για πολλούς αιώνες. Η μακροχρόνια αυτή παρακολούθηση είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί ότι το CO₂ δεν θα διαφύγει, αποτρέποντας έτσι πιθανές καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία.
Η μακροχρόνια φύση της ευθύνης αυτής δημιουργεί σημαντικά ζητήματα:
- Οικονομική επιβάρυνση: Ποιος θα χρηματοδοτεί αυτή την παρακολούθηση μετά τη λήξη της εταιρικής ευθύνης;
- Νομική και θεσμική αβεβαιότητα: Ποιος φέρει την ευθύνη σε περίπτωση μελλοντικών διαρροών ή ατυχημάτων;
- Τεχνικές προκλήσεις: Η διαρκής παρακολούθηση απαιτεί προηγμένα τεχνολογικά μέσα και συνεχή αξιολόγηση σε βάθος χρόνου.
- Περιβαλλοντική ασφάλεια: Η μη διασφάλιση της στεγανότητας εγκυμονεί κινδύνους μόλυνσης υδροφόρων οριζόντων, ατμοσφαιρικής ρύπανσης και άλλων επιπτώσεων.
Συνεπώς, η υπόθεση ότι η ευθύνη περιορίζεται στα 30-40 χρόνια είναι παραπλανητική και ανεπαρκής για να διασφαλίσει την περιβαλλοντική ασφάλεια και τη βιωσιμότητα του έργου.
Πρωτόκολλο του Λονδίνου Πώς θα επαληθεύσουν η EnEarth και η κυβέρνηση ότι αποθηκεύεταικαθαρό CO2 και ότι τηρούνται τα προκαθορισμένα χαμηλά επίπεδα ραδιενέργειας που επιτρέπει το Πρωτόκολλο του Λονδίνου;
Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου απαιτεί αυστηρή παρακολούθηση και επαλήθευση της ποιότητας του CO₂ που θα αποθηκευτεί υποθαλάσσια, περιλαμβάνοντας:
- Επαλήθευση ότι το αποθηκευόμενο αέριο είναι καθαρό CO₂, χωρίς επικίνδυνες προσμίξεις ή ραδιενεργά στοιχεία.
- Τήρηση προκαθορισμένων ορίων ραδιενέργειας, σύμφωνα με τα πρότυπα που ορίζει το Πρωτόκολλο, ώστε να αποκλειστεί ο κίνδυνος μόλυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Η εταιρεία EnEarth και η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσουν:
- Συστηματικά πρωτόκολλα δειγματοληψίας και ανάλυσης του CO₂ πριν και κατά τη διάρκεια της έγχυσης.
- Ανεξάρτητους ελέγχους και πιστοποιήσεις από τρίτους φορείς για να διασφαλιστεί η διαφάνεια και η συμμόρφωση.
- Συνεχή παρακολούθηση των επιπέδων ραδιενέργειας στο σημείο αποθήκευσης και στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή.
- Δημόσια δημοσιοποίηση αποτελεσμάτων ώστε να ενισχυθεί η κοινωνική εμπιστοσύνη και να αποφευχθούν καταγγελίες ή αμφισβητήσεις.
Χωρίς αυστηρούς και διαφανείς ελέγχους, η τήρηση των προδιαγραφών του Πρωτοκόλλου και η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορούν να εγγυηθούν.
Παρασκήνια
