Η τρέχουσα μελέτη της ερευνητικής ομάδας FossilExit καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CCS) είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο και δαπανηρό πείραμα. Παρά το κόστος που ανέρχεται σε 81,5 δισεκατομμύρια ευρώ μόνο για τη Γερμανία έως το 2045 και το ποσοστό αποτυχίας 88% σε παγκόσμιο επίπεδο, η CCS εξακολουθεί να θεωρείται από την πολιτική και τη βιομηχανία ως η σωτηρία για την προστασία του κλίματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική: η CCS δεν έχει επιτύχει τις υποσχόμενες οικονομίες κλίμακας, ούτε έχει ωριμάσει σε επίπεδο που να την καθιστά πραγματικά οικονομικά αποδοτική και αποτελεσματική για το κλίμα. Αντίθετα, φαίνεται ότι η CCS ωφελεί κυρίως τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, η οποία προσπαθεί με αυτό το «πράσινο φύλλο» να εξασφαλίσει τον ρόλο της στην αγορά ενέργειας και να καθυστερήσει την επείγουσα μετάβαση σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις.
| Die aktuelle Studie der FossilExit-Forschungsgruppe legt den Schluss nahe: Carbon Capture and Storage (CCS) ist ein hochriskantes, teures Experiment. Trotz Kosten von bis zu 81,5 Milliarden Euro allein für Deutschland bis 2045 und einer globalen Scheiterquote von 88% wird CCS von Politik und Industrie weiterhin als Heilsbringer im Klimaschutz gehandelt. Die Realität sieht jedoch anders aus: CCS hat weder die versprochenen Skaleneffekte erzielt, noch ist die Technologie auf ein Niveau gereift, das sie wirklich wirtschaftlich und klimawirksam macht. Stattdessen zeigt sich, dass CCS am ehesten der fossilen Industrie nutzt, die mit diesem „grünen Feigenblatt“ versucht, ihre Rolle im Energiemarkt zu sichern und die dringend nötige Umstellung auf nachhaltige Alternativen hinauszuzögern. |
