What is CCS?
What is carbon capture and storage
or Carbon Capture and Storage (CCS)
Carbon capture and storage (CCS) literally captures carbon dioxide (CO2) emissions from industrial processes and stores them in the ground. The process is commonly used in industries such as steel and cement production or to eliminate fossil fuel emissions during electricity generation.
While it is still uncertain how the future of carbon sequestration will evolve, this is something on which experts do not seem to agree. On the one hand, carbon capture has the potential to remove huge amounts of CO2 from the atmosphere. On the other hand, carbon capture is currently expensive, dangerous and sometimes ineffective in reducing emissions.
Ultimately, the most problematic part of carbon sequestration is that it is a way for the oil and gas giants to launder their products and continue to use finite fossil fuels. The reason the oil and gas industry loves carbon sequestration is simple: it extends the fossil
fuel era instead of ending it. Is this phenomenon called Green Washing?
In general, long-term studies on the safety of deposits, whether under the sea bed or on land, are still lacking. Currently, according to an EU directive, responsibility is transferred from the operator of the storage facility to the state after 40 years. However, there is still a lack of scientific knowledge about such a long time horizon. What happens after 40 years? Critics warn of CO2 leakage from the wells, a threat of water pollution and acidification or risks from earthquakes. If small amounts of CO2 escape, the sea can absorb them without problems, but what if there is a large outflow? This is why the social acceptance of storage near settlements under the sea is very low. The reasons are as follows:
Uncertainty about long-term storage
The permanent security of underground CO₂ reserves has not been scientifically clarified. Risks such as leakage, groundwater pollution and induced seismicity are not fully controlled. Monitoring systems with satellites, robots and sensors are a playground where we play and try to learn by looking for guinea pigs
Counterproductive in terms of climate policy/Resource commitment and wrong incentives
CCS may delay the move away from fossil energies, as it offers a false solution to existing industries (Drill Baby Drill we hear from Trump, i.e. “extract”, “burn”, “bury” and win double and triple). This contradicts the goal of rapid and comprehensive decarbonization under the Paris Climate Accord. Any investment in CCS is against decarbonisation. These resources must be invested in real renewable energy sources. Public investment in CCS commits resources (around $520 billion by 2045 of which $150/200 billion in government subsidies) that are urgently needed for renewable energy, storage technologies and climate-neutral infrastructure. CCS carries the risk of creating lock-in effects in fossil fuel-based structures. It is a paintbrush that paints everything green.
Inefficiency and high costs
CCS is technologically complex, energy-intensive and economically challenging. Storing one tonne of CO₂ is associated with significant costs and production of additional CO2, while alternatives such as energy conservation or direct electrification are often more efficient.
Lack of social acceptance
Political resistance at the local level is strong. Without transparent processes, democratic participation and clear accountability arrangements, it is unlikely that broad acceptance will be achieved, especially when the debate on such issues starts at 12.05pm. In Germany, for example, there are dozens of organisations against burial. The debate is not, of course, about three or four miles off the coast, as in the Bay of Kavala, but neither is it outside twelve miles. To date, burial is prohibited, export to reservoirs outside Germany is permitted!
Studies ccs
Dear readers of our page
Welcome to this section of our website that attempts to shed light on a critical and often overlooked aspect of carbon capture and storage (CCS) technology: its potential environmental risk and the legal liability that it entails.
At a time when climate neutrality has become the ultimate goal, CCS is being promoted as a technological solution. However, legal and economic analysis must ask fundamental questions:
- Is CCS technology compatible with the European Union’s environmental acquis?
- How is the Precautionary Principle interpreted when scientific uncertainty is pervasive?
- Is there an adequate institutional and regulatory framework to ensure the prevention of irreversible environmental damage?
CCS raises not only technical, but also profound legal and ethical dilemmas. Storing carbon dioxide in geological formations poses risks to groundwater, seismicity, the safety of ecosystems and ultimately public health. Ex post remediation may be impossible, which makes preventive protection imperative.
In this context, we present here a series of studies in various languages and give every reader the opportunity to deepen his or her knowledge on the subject. We believe that this will help in the debate on the implementation of the precautionary approach, on the obligations of our country and region regarding liability in the event of spills or ecological damage.
Thank you for your presence on this page which focuses on the right of future generations to a safe and healthy environment.
Filter studies by language
Study11
Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο / Μελέτη : Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 01.11.2024 |
| Author | Energean |
| Description | |
| Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο / Μελέτη : Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση | |
Study6
CCS Κεντρικο Αρθρο για τον Πρινο | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 12.11.2024 |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Description | |
| Σύνοψη: Αιτία αυτού του άρθρου είναι ένα εμαιλ που έλαβα από ένα άγνωστο συντοπίτη από τον Πρίνο ο οποίος ήταν κατατρομαγμένος από την είδηση της ίδρυσης μιας τεράστιας μονάδας αποθήκευσης του Διοξειδίου του Άνθρακα στον Πρίνο. Η πρώτη ερώτηση του ήταν γιατί ο Πρίνος; Γιατί να συνδέεται αυτό το όνομα με μια βιομηχανική εγκατάσταση ενώ είμαστε μια καθαρά τουριστική περιοχή; Μετά από αρκετές συζητήσεις κατάλαβα ότι το θέμα αποθήκευσης των CO2 ρύπων από όλη την Νοτιοανατολική Ευρώπη στον Πρίνο είναι σχεδόν άγνωστο στο νησί. Το project έχει ήδη εγκριθεί, βρίσκεται στο δρόμο της υλοποίησης και η κοινωνία της Θάσου είναι ακόμα απληροφόρητη. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να ρίξει λίγο φως στο πέπλο της άγνοιας που κυριαρχεί στο νησί σε σχέση με το project και όχι να δαιμονοποιήσει το έργο. Προσπάθησα να κάνω μια όσο γίνεται αντικειμενική παρουσίαση του project, των κύριων παικτών σε αυτό αλλά και τι σημαίνει η όλη υπόθεση για τον τουρισμό και το όνομα της Θάσου ως Ναυαρχίδα του Τουρισμού στην περιοχή ΑΜΘ. Νομίζω ότι είναι καιρός οι υπεύθυνοι να πάρουν τον κόσμο από το χέρι και να τον οδηγήσουν στο δρόμο της πληροφόρησης. Ο καιρός είναι πραγματικά ώριμος για να το κάνουν. | |
Study3
Feasible deployment of carbon capture and storage and the requirements of climate targets | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | English |
| Date | 23.07.2024 |
| Author | nature climate change |
| Description | |
| Εφικτή εφαρμογή της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα και απαιτήσεις των κλιματικών στόχων 88% Επιτυχια Στατιστικά στοιχεία για projects θα βρούμε εδώ: https://doi.org/10.5281/zenodo.12706872 | |
Study12
GEOLOGISCHE RISIKEN DER CO2-VERPRESSUNG IN DER NORDSEE | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Deutsch |
| Date | 02.05.2025 |
| Author | Dr. habil. Ralf E. Krupp |
| Description | |
| Die vorliegende Studie bietet einen tiefgehenden Einblick in die Möglichkeiten und Risiken der CO₂-Abscheidung und Speicherung (Carbon Capture and Storage, CCS) unter der Nordsee, in der deutschen ausschließlichen Wirtschaftszone (AWZ). Sie zeigt auf, dass CCS, obwohl von Industrie und Politik als Schlüsseltechnologie gegen die Klimakrise dargestellt, eine komplexe und riskante Technik ist, deren langfristige Wirksamkeit und Sicherheit in vielen Punkten in Frage steht. Dr. Ralf Krupp, Geologe und Geochemiker, analysiert in diesem Bericht die Geologie, die Lagerstattenkapazitäten und die potenziellen Gefahren von CCS-Projekten im Nordseeraum. Der Bericht stellt dar, wie die geologischen Bedingungen und die begrenzten Speicherpotenziale in der AWZ für CCS-Einlagerungen deutliche Herausforderungen darstellen. Die Ergebnisse lassen vermuten, dass bestehende Modelle und Kapazitätsannahmen die möglichen Speicherleistungen erheblich überschätzen und dass die Injektion und Speicherung von CO₂ mit erhöhten Leckagerisiken und unkontrollierbaren Freisetzungsszenarien verbunden ist. Dazu gehören die Erosion von Barrieregesteinen und die potenzielle Mobilisierung Klima schädlicher Substanzen wie Methan. Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια εις βάθος ανάλυση των δυνατοτήτων και των κινδύνων της δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (Carbon Capture and Storage, CCS) στη Βόρεια Θάλασσα, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (AWZ) της Γερμανίας. Δείχνει ότι η CCS, αν και παρουσιάζεται από τη βιομηχανία και την πολιτική ως βασική τεχνολογία για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, είναι μια πολύπλοκη και επικίνδυνη τεχνική, της οποίας η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αμφισβητείται σε πολλά σημεία. Ο Δρ Ralf Krupp, γεωλόγος και γεωχημικός, αναλύει σε αυτή την έκθεση τη γεωλογία, τις αποθηκευτικές δυνατότητες και τους πιθανούς κινδύνους των έργων CCS στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας. Η έκθεση περιγράφει πώς οι γεωλογικές συνθήκες και οι περιορισμένες δυνατότητες αποθήκευσης στην ΑΖΖ για την αποθήκευση CCS αποτελούν σημαντικές προκλήσεις. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα υπάρχοντα μοντέλα και οι υποθέσεις χωρητικότητας υπερεκτιμούν σημαντικά τις πιθανές αποθηκευτικές δυνατότητες και ότι η έγχυση και αποθήκευση CO₂ συνδέεται με αυξημένους κινδύνους διαρροής και ανεξέλεγκτα σενάρια απελευθέρωσης. Αυτά περιλαμβάνουν τη διάβρωση των πετρωμάτων φραγμού και την πιθανή κινητοποίηση ουσιών επιβλαβών για το κλίμα, όπως το μεθάνιο. | |
Study9
Παρατηρήσεις επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 20.02.2025 |
| Author | Λάζαρος Βασιλειάδης |
| Description | |
| Παρατηρήσεις επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του Έργου: Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο, με ημερομηνία Νοέμβριος 2024 | |
Study8
Τοποθέτηση στο έργο „Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του Έργου: Μονάδα Αποθήκευσης CO2 στον Πρίνο της Εταιρείας LDK Consultants για λογαριασμό της EnEarth„ | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Greek |
| Date | 27.01.2025 |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Description | |
| Η είδηση της χρήσης των „πηγαδιών“ του Πρίνου ως χώρο τελικής υγειονομικής ταφής των CO2-ρύπων για εκατοντάδες έως χιλιάδες χρόνια έχει ανησυχήσει πολλούς κατοίκους της Θάσου και της ευρύτερης περιοχής ιδιαίτερα αυτούς που ασχολούνται με τον τουρισμό ή ζουν σε απόσταση αναπνοής από τα πηγάδια. Το σχέδιο της εταιρείας EnEarth, θυγατρική της Energean, είναι να αποθηκεύει στον Πρίνο έως και τρία εκ. τόνους CO2-ρύπους ετησίως. Οι ρύποι θα προέρχονται από σταθμούς παραγωγής ενέργειας, μονάδες καύσης αποβλήτων, διυλιστήρια, εγκαταστάσεις παραγωγής πλαστικών, λιπασμάτων, τσιμέντου κτλ. Οι CO2-ρύποι που θα δεσμεύονται από τις καμινάδες των εγκαταστάσεων/εργοστασίων θα καταλήγουν στον Πρίνο μέσω αγωγών από τη Βουλγαρία, μέσω πλοίων από Κροατία και Ιταλία αλλά και μέσω φορτηγών από κοντινότερες περιοχές. Έτσι θα δημιουργηθεί στα πόδια μας ο μεγαλύτερος χώρος τελικής υγειονομικής ταφής των CO2-ρυπων στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, γεγονός που θα έχει ένα τεράστιο αρνητικό αποτύπωμα στο μελλοντικό τουριστικό τοπίο του νησιού και της γύρω περιοχής. Η υποβάθμιση του τουριστικού προορισμού της Θάσου δεν μπορεί πλέον να αποφευχθεί. Από προορισμός αναψυχής οδεύουμε να γίνουμε μια βιομηχανική ζώνη συλλογής ρύπων, ένας φτηνός τουριστικός προορισμός και με αυτόν το τρόπο να διακινδυνεύουν εκατοντάδες επενδύσεις, μικρές και μεγάλες, που δημιουργήθηκαν ή δημιουργούνται σε όλο το νησί. Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ασχολείται περισσότερο με την φάση κατασκευής των εγκαταστάσεων και πολύ λιγότερο με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που θα έχει το έργο στην περιοχή , επιπτώσεις που όπως δείχνουν οι ανάλογες μελέτες μπορεί να είναι ενεργές και πάνω από 1000 χρόνια. Die Nachricht, dass die leeren Ölfelder von Prinos als Endlagerstätte für CO2-Emissionen für Hunderte bis Tausende von Jahren hat viele Einwohner von Thasos und der weiteren Umgebung beunruhigt, insbesondere diejenigen, die im Tourismus tätig sind oder in unmittelbarer Nähe der Ölfelder leben. Das Unternehmen EnEarth, eine Tochtergesellschaft von Energean, plant, in Prinos bis zu drei Millionen Tonnen CO2-Emissionen pro Jahr zu lagern. Die Schadstoffe stammen aus Kraftwerken, Müllverbrennungsanlagen, Raffinerien, Kunststoff-, Düngemittel- und Zementfabriken usw. Die CO2-Emissionen, die aus den Schornsteinen der Anlagen/Fabriken gebunden werden, gelangen über Pipelines aus Bulgarien, per Schiff aus Kroatien und Italien sowie per Lkw aus näher gelegenen Gebieten nach Prinos. So entsteht vor unserer Haustür die größte Endlagerstätte für CO2-Emissionen in Südosteuropa, was sich äußerst negativ auf die Zukunft des Tourismus auf der Insel und in der Umgebung auswirken wird. Die Verschlechterung des touristischen Attraktivitätsgrades von Thasos ist nicht mehr zu vermeiden. Von einem Erholungsort werden wir zu einer industriellen Zone für die Sammlung von Schadstoffen, zu einem billigen Reiseziel, wodurch Hunderte von kleinen und großen Investitionen, die auf der ganzen Insel getätigt wurden oder werden, gefährdet sind. Die Umweltverträglichkeitsprüfung (UVP) befasst sich mehr mit der Bauphase der Anlagen und viel weniger mit den langfristigen Auswirkungen, die das Projekt auf die Region haben wird – Auswirkungen, die, wie entsprechende Studien zeigen, über 1000 Jahre lang wirksam sein können. | |
Study1
CCS in DEUTSCHLAND | |
|---|---|
| Kategorie | CCS |
| Sprache | Deutsch |
| Datum | 30.11.2024 |
| Author | Greenpeace Germany |
| Beschreibung | |
| Η τρέχουσα μελέτη της ερευνητικής ομάδας FossilExit καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CCS) είναι ένα εξαιρετικά επικίνδυνο και δαπανηρό πείραμα. Παρά το κόστος που ανέρχεται σε 81,5 δισεκατομμύρια ευρώ μόνο για τη Γερμανία έως το 2045 και το ποσοστό αποτυχίας 88% σε παγκόσμιο επίπεδο, η CCS εξακολουθεί να θεωρείται από την πολιτική και τη βιομηχανία ως η σωτηρία για την προστασία του κλίματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική: η CCS δεν έχει επιτύχει τις υποσχόμενες οικονομίες κλίμακας, ούτε έχει ωριμάσει σε επίπεδο που να την καθιστά πραγματικά οικονομικά αποδοτική και αποτελεσματική για το κλίμα. Αντίθετα, φαίνεται ότι η CCS ωφελεί κυρίως τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, η οποία προσπαθεί με αυτό το «πράσινο φύλλο» να εξασφαλίσει τον ρόλο της στην αγορά ενέργειας και να καθυστερήσει την επείγουσα μετάβαση σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. | Die aktuelle Studie der FossilExit-Forschungsgruppe legt den Schluss nahe: Carbon Capture and Storage (CCS) ist ein hochriskantes, teures Experiment. Trotz Kosten von bis zu 81,5 Milliarden Euro allein für Deutschland bis 2045 und einer globalen Scheiterquote von 88% wird CCS von Politik und Industrie weiterhin als Heilsbringer im Klimaschutz gehandelt. Die Realität sieht jedoch anders aus: CCS hat weder die versprochenen Skaleneffekte erzielt, noch ist die Technologie auf ein Niveau gereift, das sie wirklich wirtschaftlich und klimawirksam macht. Stattdessen zeigt sich, dass CCS am ehesten der fossilen Industrie nutzt, die mit diesem „grünen Feigenblatt“ versucht, ihre Rolle im Energiemarkt zu sichern und die dringend nötige Umstellung auf nachhaltige Alternativen hinauszuzögern. |
Study2
CARBON CAPTURE & STORAGE | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | English |
| Date | 15.11.2024 |
| Author | KPMG HEREMA |
| Description | |
| Η Ελλάδα βρίσκεται επί του παρόντος στη διαδικασία επικαιροποίησης του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Το επικαιροποιημένο ΕΣΕΚ αναμένεται να θέσει ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση, και να αναγνωρίσει την CCS ως έναν από τους κύριους στρατηγικούς άξονες για την επίτευξη των στόχων μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών έως το 2050. Εκτός από τον κρίσιμο ρόλο της στην επίτευξη των στόχων της Ελλάδας για καθαρές εκπομπές μηδενικού ισοζυγίου, η ανάπτυξη της CCS είναι επίσης πολύ σημαντική για να επιτρέψει στις ελληνικές βιομηχανίες που δυσκολεύονται να μειώσουν τις εκπομπές τους να παραμείνουν ανταγωνιστικές σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. | Greece is currently in the process of updating its National Energy and Climate Plan (NECP). The updated NECP is expected to set even more ambitious targets for development of renewable energy sources and energy efficiency, and to recognize CCS as one of the main strategic axes for the achievement of the net zero goals by 2050. Besides its critical role in helping Greece achieve its net-zero objectives, the development of CCS is also very important in order to allow the hard-to-abate Greek industries to stay competitive in a European and global context. |
Study11
Study8
Study5
Energean: 2023 Annual Report | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Englisch |
| Date | 31.12.2023 |
| Author | Energean |
| Description | |
Strong financial performance | |
| The Group saw record revenues ($1,420 million) and adjusted EBITDAX1 results ($931 million) following the first full year of production contribution from Karish (Israel) (see page 73 for further details). Energean paid a total of $94.7 million (€87.0 million) of one-off windfall taxes in Italy in 2023. | |
Strong balance sheet maintained; ongoing deleveraging | |
| Energean achieved a 50% reduction in its Group leverage (net debt/adjusted EBITDAX) to 3x. Following Energean Israel’s bond refinancing in July 2023, Energean has no immediate debt maturities. | |
Delivery of dividend in line with policy | |
| In total, Energean returned $1.20/share to shareholders ($214 million) in 2023, in line with Energean’s dividend policy (see page 39 for further details). | |
Study17
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Englisch |
| Date | 01.11.2023 |
| Author | IOGP Europe |
| Description | |
| CCS Lobby: IOGP Creating a sustainable business case for CCS value chains – the needed funding and de-risking mechanisms IOGP Europe represents the interests of oil & gas producers towards European institutions and has advocated for years for the important role of CCS on the path to net-zero. Core CCS related competencies of our members centre around the development of CO2 storage sites and the development of associated (upstream) onshore and offshore transportation infrastructure. However, an enabling legal framework and the needed supportive funding and de-risking mechanisms are needed for all entities active along the CCS value chain, for CCS businesses to take investment decisions and scale up a CCS industry, comparable to the development of renewables. ---------------------------------------------------- Η IOGP Europe εκπροσωπεί τα συμφέροντα των παραγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου έναντι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και εδώ και χρόνια υποστηρίζει τον σημαντικό ρόλο της CCS στην πορεία προς το μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών. Οι βασικές ικανότητες των μελών μας σε σχέση με την CCS επικεντρώνονται στην ανάπτυξη χώρων αποθήκευσης CO2 και στην ανάπτυξη των σχετικών (ανάντη) υποδομών μεταφοράς στην ξηρά και στη θάλασσα. Ωστόσο, απαιτείται ένα ευνοϊκό νομικό πλαίσιο και οι απαραίτητοι μηχανισμοί χρηματοδότησης και μείωσης του κινδύνου για όλες τις οντότητες που δραστηριοποιούνται κατά μήκος της αλυσίδας αξίας της CCS, ώστε οι επιχειρήσεις CCS να λαμβάνουν επενδυτικές αποφάσεις και να αναπτύσσουν την βιομηχανία CCS, συγκρίσιμη με την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. | |
Study4
Technische CO2-Senken | |
|---|---|
| Categorie | CCS |
| Language | Deutsch |
| Date | 31.12.2021 |
| Author | Prognos |
| Description | |
| Bis spätestens zum Jahr 2045 will Deutschland Klimaneutralität erreichen. Wesentliche Voraussetzung hierzu ist Treibhausgasneutralität, also das Erreichen eines Gleichgewichts zwischen der Emission von Treibhausgasen (THG) und deren Entfernung aus der Atmosphäre . Nicht vermeidbare Residualemissionen, etwa aus der Landwirtschaft oder bestimmten Industrieprozessen, müssen dabei durch Entnahme einer mindestens ebenso großen Menge Treibhausgase (typischerweise CO2) aus der Atmosphäre ausgeglichen werden. | |
ccs-study-geoscientific-short-study-on-the-impact-of-offshore-ccs
Geowissenschaftliche Kurzstudie zu den Auswirkungen von Offshore-CCS | |
|---|---|
| Kategorie | CCS |
| Sprache | Deutsch |
| Date | 01.08.2011 |
| Author | Dr. habil. Ralf E. Krupp |
| Description | |
| Geowissenschaftliche Kurzstudie zu den Auswirkungen von Offshore-CCS Mit der vorliegenden Studie liefert der Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland (BUND) einen Anstoß für die kritische Auseinandersetzung mit diesem Themenkomplex. Es besteht Anlass zur Sorge, dass die CCS-Technologie - ob unter dem Meeresgrund der Nordsee oder an Land - eingeführt wird, ohne dass mögliche Risiken ausreichend untersucht und die notwendigen Konsequenzen gezogen wurden. Mit dem im September im Bundesrat zur endgültigen Abstimmung anstehenden CCS-Gesetz droht ein riskanter Weg des „learning by doing“ eingeschlagen zu werden. Eine erste BUND-Studie zu den geologischen Auswirkungen der CO2-Einlagerung im Untergrund hat bereits die möglichen Risiken der CO2-Verpressung an Land einer breiteren Öffentlichkeit bekannt gemacht. Mit dieser neuen Studie wird deutlich, dass auch eine Einlagerung von CO2 unter der Nordsee enorme Risiken birgt und möglicherweise noch schärfere Anforderungen an einen Nachweis der Dichtheit der CO2-Endlager erforderlich macht. ----------------------------------- Σύντομη γεωεπιστημονική μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις της υπεράκτιας CCS Με την παρούσα μελέτη, η Ομοσπονδία για το Περιβάλλον και την Προστασία της Φύσης της Γερμανίας (BUND) δίνει το έναυσμα για μια κριτική συζήτηση σχετικά με αυτό το θέμα. Υπάρχει λόγος ανησυχίας ότι η τεχνολογία CCS - είτε κάτω από τον βυθό της Βόρειας Θάλασσας είτε στην ξηρά - θα εισαχθεί χωρίς να έχουν διερευνηθεί επαρκώς οι πιθανοί κίνδυνοι και να έχουν εξαχθεί τα απαραίτητα συμπεράσματα. Με το νόμο για την CCS που θα τεθεί σε τελική ψηφοφορία τον Σεπτέμβριο στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, υπάρχει ο κίνδυνος να ακολουθηθεί μια επικίνδυνη πορεία «μάθησης μέσω της πράξης». Μια πρώτη μελέτη του BUND σχετικά με τις γεωλογικές επιπτώσεις της αποθήκευσης CO2 στο υπόγειο έχει ήδη γνωστοποιήσει στο ευρύ κοινό τους πιθανούς κινδύνους της συμπίεσης CO2 στην ξηρά. Με αυτή τη νέα μελέτη γίνεται σαφές ότι και η αποθήκευση CO2 κάτω από τη Βόρεια Θάλασσα ενέχει τεράστιους κινδύνους και ενδεχομένως απαιτεί ακόμη αυστηρότερες προδιαγραφές για την απόδειξη της στεγανότητας των τελικών αποθετηρίων CO2. | |
Presentations
Presentations on the topic of Carbon Capture and Storage (CCS)
– Download / Video recording –
| Κατηγορία | CCS |
| Συγγραφέας | Λαζαρος Βασιλειαδης |
| Ημερομηνία | 07.07.2025 |
| Γλώσσα | ελληνικά |
| Τίτλος | Παρουσίαση του Έργου CCS Prinos στο Δημοτικό Συμβούλιό του Δήμου Καβάλας 07-07.2025 |
| Beschreibung | |
| Παρουσίαση του Έργου CCS Prinos στο Δημοτικό Συμβούλιό του Δήμου Καβάλας | |
Presentation of the CCS Prinos Project at the Municipal Council of the Municipality of Kavala
| Κατηγορία | CCS |
| Συγγραφέας | Lampros Sakellariou |
| Ημερομηνία | 30.04.2025 |
| Γλώσσα | ελληνικά |
| Τίτλος | Παρουσίαση του έργου CCS-Prinos: Πρίνος 30.4.2025 |
| Beschreibung | |
| "Εκδήλωση CCS-Prinos, 30/04/2025 στο Καλογερικό του Λιμένα Στόχος αυτής της ενημερωτικής εκδήλωσης ήταν η ενημέρωση σχετικά με το προγραμματισμένο έργο CCS στο εξαντλημένο πετρελαϊκό κοίτασμα του Πρίνου κοντά στην Καβάλα, όπου θα αποθηκευτεί CO₂ κάτω από τον βυθό της θάλασσας. Ο ταμιευτήρας του Πρίνου βρίσκεται όχι μόνο σε μια απόστασή από μόλις 4 μίλια από τη Θάσο αλλά και σε μια σεισμογενή περιοχή όπου μια διαρροή CO₂ θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τη θάλασσα, την αλιεία και την παράκτια περιοχή. Αντί να αποφεύγονται οι εκπομπές, οι βιομηχανίες με υψηλές εκπομπές CO₂, όπως τα τσιμεντοβιομηχανία και τα διυλιστήρια, θα συνεχίσουν το επιβλαβές για το κλίμα επιχειρηματικό τους μοντέλο – με τη στήριξη δημόσιων κονδυλίων. Ο τοπικός πληθυσμός δεν συμμετείχε σχεδόν καθόλου σε αυτή τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Αυτό το έργο είναι πράσινο πλύσιμο και όχι προστασία του κλίματος. Η Θάσος απαιτεί: Να σταματήσει το CCS στον Πρίνο – Καμία αποθήκη CO₂ στον Κόλπο της Καβάλας. Η agenda της εκδήλωσης: * Κλιματικοί στόχοι της ΕΕ * Τι είναι το CCS? * Μπορεί το CCS να μας βοηθήσει να επιτύχουμε τους κλιματικούς στόχους; * Γιατί η Θάσος λέει ΟΧΙ στο CCS; * Η βάση του CCS: Το επιχειρηματικό μοντέλο ή η Θάσος πληρώνει! * Συζήτηση/ Ερωτήσεις / Τοποθετήσεις " | |
CCS-Prinos Event, 30/04/2025 at the Port's Kalogeriko
CCS-Prinos Event, 30/04/2025 at the Port's Kalogeriko
| Kategorie | CCS |
| Author | Lampros Sakellariou |
| Datum | 14.04.2025 |
| Sprache | Deutsch |
| Titel | Darstellung des Projektes CCS-Prinos: Limenaria 14.4.2025 |
| Beschreibung | |
| CCS-Prinos Veranstaltung am 14.04.2025 in Limenaria. Ziel dieser Informationsveranstaltung war über das geplante CCS-Projekt im ausgeförderten Ölfeld Prinos vor Kavala soll CO₂ unter dem Meeresboden zu informieren. Zielgruppe war die deutschsprachige Gemeinde auf Thassos. Prinos liegt in einem erdbebengefährdeten Gebiet, und ein CO₂-Austritt könnte katastrophale Folgen für Meer, Fischerei und Küstenregion haben. Statt Emissionen zu vermeiden, sollen hier CO₂-intensive Industrien wie Zementwerke und Raffinerien ihr klimaschädliches Geschäftsmodell verlängern – unterstützt durch öffentliche Gelder. Die lokale Bevölkerung wurde in diesem Entscheidungsprozess kaum beteiligt. Dieses Projekt ist Greenwashing, kein Klimaschutz. Thassos fordert: Stopp für CCS in Prinos – keine CO₂-Deponie im Golf von Kavala. Agenda -EU Klimaziele -Was ist CCS? -Kann CCS uns helfen die Klimaziele zu erreichen? -Warum sagt Thassos NEIN zu CCS? -Die Grundlage von CCS: Das Geschäftsmodell oder der Bürger zahlt! -Diskussion | |
Here you can download the German presentation in Limenaria on 14.04.2025
Here you can find the recording of the presentation in Limenaria on 14.04.2025
Why do we reject CCS Prinos?
14 reasons why we reject CCS and are against CO2 storage in Prinos
The technology has not been sufficiently tested. We don't want to be the guinea pigs!
CCS technology has not been sufficiently tested on a large and long-term scale, especially in geological conditions such as those of the Prinos region. International experience is limited and existing projects operate with government subsidies and without clear proof of viability. Installing such technology in a sensitive tourist and environmental area without full scientific documentation and social consensus is an irresponsible risk. Local communities should not be used as test beds or guinea pigs for technologies of dubious performance and safety. Here the results of the Institute for Energy Economics and Financial Analysis report.
The CO2 Reservoir is located very close to the island and in the area of Kavala Bay. This alone increases the risk enormously!
The proximity of the reservoirs is the most strategic factor for our region in combination with the high seismicity, 𝙨𝙝𝙤𝙬 𝙨𝙩𝙤𝙥𝙥𝙚𝙧, 𝞽𝞸 𝞳𝞴𝞮𝞲𝞭ί 𝞹𝞸𝞾 𝞹𝞺έ𝞹𝞮𝞲 𝞶𝞪 𝞼𝞽𝞪𝞵𝞪𝞽ή𝞼𝞮𝞲 𝞽𝞸 𝙨𝙝𝙤𝙬, the key to why we say NO to CCS Prinos. Is it a coincidence that even the originators of the technology, the Norwegians who also have huge economic benefits from CCS, are building similar facilities 150+ km from their shores?
We live very close to a tectonically active area
” Of course, ifCO2 storagehad the same “lifetime” horizon as oil pumping (50 years) the risk would be limited because the earthquake is a stochastic phenomenon (its time variation is not known) and is therefore approximated probabilistically. But this is not the case in the case of the Prinos, the storage will be in perpetuity and the occurrence of a major earthquake is very likely or even certain.”
Lazaros Vassiliadis
We have no confidence in the quality standards according to which the CO2 will be injected.
We look towards the Tempi and we are frightened about the security rules of the Greek State!!!!!! This is why trust in the State has been lost.
State without prevention
The state seemed incapable of protecting even the most basic right: life. Citizens saw that security systems either did not exist or did not work, that warnings had been ignored for years, that negligence had become the norm.
Concealment, not accountability
Instead of an honest attitude, the government attempted to shift the responsibility to one person, the stationmaster. This move was seen by many as an attempt to cover up the systemic problem and reinforced the feeling of betrayal.
The timelessness of decadence
The case of Tempe revealed that the problem was not a momentary one. It was the result of decades of opacity, political impunity and administrative negligence, with many governments bearing responsibility.
The state as “other”
But the most painful thing was that the State appeared to the citizens as something foreign, alienated. A state that does not protect, does not hold itself accountable and does not correct itself cannot inspire trust.
Anger and assertion
The mobilisations that followed were not just expressions of mourning. They were cries of indignation from a society that can no longer bear the normality of the accident, the familiarity of the fatal. The slogan “It wasn’t an accident – it was a crime” encapsulated the moral dimension of the loss of trust.
Trust in the State was not lost in Tempe. It had already been eroded – the accident merely exposed it. And regaining it will not come through communication moves or temporary measures. It will require catharsis, truth and a radical change of mindset at every level of government.
The pollutants they want to bury come not only from Greece, but from all over southern Europe!!
The quantities of CO₂ destined for storage in Prinos do not only come from Greek emission sources, but possibly also from Southern European countries. Thassos risks becoming a transnational pollutant dumping ground, taking disproportionate environmental and geopolitical risks without sufficient benefits for itself. Such a scenario increases the sense of injustice in local communities, calls into question the principle of environmental justice and makes the region an unacceptable energy risk pocket for the whole Mediterranean.
CCS is a sham solution and a technologically dangerous method that prevents the phasing out of fossil fuels and therefore hinders the energy transition.
Carbon Capture and Storage (CCS) technology, instead of being a means to solve the climate crisis, tends to function as a pretend solution. It is used to keep the current fossil fuel-based energy model alive without addressing the root of the problem.
It is a technologically unstable and potentially dangerous method, both because of the uncertainty about the long-term safety of storage, and because of the risk of undermining the push for complete decarbonisation.
Ultimately, such “solutions” delay the sustainable energy transition, absorb public resources and reinforce the logic of shifting responsibility to the future. Every billion € investment in CCS takes away from renewable energy sources.
Here are some examples of projects that have failed or are being sold as successful while there are huge constipated operations.
Systemic Risks: If CO2 is stored underground, the permanence of the CO2 injected cannot be guaranteed. New systemic risks are created that will eventually be borne by future generations as a perpetual burden.
Underground storage of CO₂ does not guarantee the permanence of trapped carbon. No geological system can be considered absolutely stable over centuries. The potential for leaks, micro-earthquakes or destabilisation of existing structures is real and potentially catastrophic. The management of stored quantities of CO₂ requires continuous monitoring and technological support over many decades. Future generations will be asked to shoulder the burden of maintenance or dealing with potential failures without responsibility for creating the problem. CCS introduces a new type of “perpetual cost”. Here are the systemic risks we see in Prino.
As the pressure spreads, groundwater up to 100 km away can become saline or contaminated with heavy metals, making it unsuitable for drinking water production and agriculture.
Injecting CO₂ into underground geological strata can cause significant stresses that spread over long distances. This has direct and potentially irreversible consequences for:
- the production of drinking water
- agriculture and the rural economy
- public health and health security
The protection of the aquifer is a non-negotiable public interest, and no technology should take precedence over it. The following is the general outline of pressures planned in the Prino.
Further industrialisation of the coastal area and the destruction of the marine environment also has a negative impact on tourism.
The further industrialisation of the coastal zone and the possible destruction of the marine environment due to the installation of CCS infrastructure have significant negative consequences, not only for tourism.
There are no studies on the compatibility and symbiosis between tourism supply and long-term CO2 injection.
The coexistence of the CCS project in Prinos with tourism in the region of Thassos and Kavala raises a number of disadvantages, which mainly concern public perception, environmental safety, and economic impacts, such as:
- Negative perception of tourists – “Semantic pollution”
- The presence of a CO₂ storage project can distort the image of the region as a “clean” and “pristine” destination.
- Some visitors may be put off by the proximity to an industrial/energy project, even if there is no immediate risk.
- Environmental fear and safety concerns
- PossibleCO₂leaks , seismicity or seismic events that the injection itself will create cause fears in the local community and visitors.
- Tourism in Thassos is also based on the image of ecological stability – a leak or even a reputation for danger can damage the brand.
- Impact on branding of the destination
- Thassos and Kavala are promoted as “green” and traditional destinations. The existence of an industrial CO₂ storage facility contradicts this image.
- The brand “Prinos CCS” in the media is negatively associated with Thassos
- Fall in values of tourist properties
- CCS is associated with pollution so this may lead to land and property devaluation in tourist areas, mainly near Prinos or Kavala.
- Social tension and negative publicity
- Any protest or opposition to CCS can attract negative press, which will deter tourists.
- There is a risk that the project could be associated with a picture of social or environmental instability.
Acidification of water bodies. The release of CO2 acidifies water. Acidification leads to local impoverishment of biodiversity. Only a few species survive at high CO2 levels. Fish are destroyed!!!
High release risks Many studies point to the risk of so-called blowouts "sudden explosions/explosions". These are sudden, uncontrolled releases of CO₂ that can occur due to an increase in pressure. Controlling these explosions is much more difficult at sea than on land.
Many scientific studies highlight the risk of so-called blowouts – sudden and uncontrolled explosions or releases of CO₂ from storage tanks. These explosions are caused by a sudden increase in pressure and are extremely difficult to control, especially when storage takes place in an underwater environment. Managing and preventing such events is technically more demanding and risky at sea than on land, significantly increasing the risks to the environment and local communities.
Monitoring/Monitoring. During the project and for centuries after the storage facility is operational, the site must be monitored for permanent sealing.
The CO₂ storage company will be responsible for monitoring the site for approximately 30 to 40 years during the life of the project. This monitoring includes continuous monitoring for the safety, tightness and integrity of the geological formations where the CO₂ is stored.
However, the scientific community and international regulations point out that, even after the active monitoring phase has ended, the site will need to be monitored for many centuries. This long-term monitoring is necessary to ensure that CO₂ does not escape, thus preventing potentially catastrophic environmental and health impacts.
The long-term nature of this responsibility raises important issues:
- Financial burden: who will finance this monitoring after the end of the corporate responsibility?
- Legal and institutional uncertainty: Who is liable in case of future spills or accidents?
- Technical challenges: Continuous monitoring requires advanced technological tools and continuous evaluation over time.
- Environmental safety: failure to ensure watertightness poses risks of contamination of aquifers, air pollution and other impacts.
Therefore, the assumption that liability is limited to 30-40 years is misleading and insufficient to ensure the environmental safety and sustainability of the project.
London Protocol How will EnEarth and the government verify that clean CO2 is stored and that the predefined low levels of radioactivity allowed by the London Protocol are met?
The London Protocol requires rigorous monitoring and verification of the quality of CO₂ stored underwater, including:
- Verification that the stored gas is pure CO₂, free of hazardous impurities or radioactive elements.
- Compliance with predefined radioactivity limits, in accordance with the standards set by the Protocol, to exclude the risk of contamination of the marine environment.
EnEarth and the Greek government must implement:
- Systematic protocols for sampling and analysis of CO₂ before and during infusion.
- Independent audits and third-party certifications to ensure transparency and compliance.
- Continuous monitoring of radiation levels at the storage site and in the wider marine area.
- Public disclosure of results to enhance social trust and avoid complaints or disputes.
Without rigorous and transparent controls, compliance with the Protocol’s standards and environmental protection cannot be guaranteed.
Behind the scenes
