Αυτές τις μέρες ακούμε πολλές τοποθετήσεις από τους υπευθύνους της κυβέρνησης ότι το CCS είναι μια αναγκαία επένδυση για την ελληνική οικονομία. Είναι όμως μια κερδοφόρα επένδυση και με τι κριτήρια θα κρίνουμε το όφελος του Πρίνου για την ελληνική οικονομία; Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει ή έχουμε μόνο κερδισμένους από αυτήν την υπόθεση;
Γιατί οι επιδοτήσεις με τα κλιματοσυμβόλαια(Carbon Contracts for Difference ) είναι το κλειδί για αυτές τις επενδύσεις; Γιατί έρχονται στον Πρίνο και δεν στέλνουν τους ρύπους στην έρημο της Αίγυπτου; Γιατί οι επιδοτήσεις με τα κλιματοσυμβόλαια οδηγούν τις πολυεθνικές, ελληνικές και ξένες να θυσιάσουν την Θάσο και όλον τον κόλπο της Καβάλας; Η επένδυση αυτή είναι σίγουρα για την Energean και την τσιμεντοβιομηχανία μια αρκετά συμφέρουσα επένδυση. Για τη Θάσο όμως; Γιατί δεν θάβει η Energean κάπου αλλού τους ρύπους; Μήπως θα έχει μεγαλύτερο κόστος….. και αφού βρήκε νεκροθάφτη θα θάψει και τη Θάσο που είναι ζωντανή και φέρνει 1,5 εκατομμύριο τουρίστες κάθε καλοκαίρι στις παράλιες της.
Αυτά τα ερωτήματα του επιχειρησιακού μοντέλου αλλά και διαχείριση της αρχής της προφύλαξης του πολίτη από την ελληνική πολιτεία θα είναι τα σημεία που θα μας απασχολήσουν σε αυτό το άρθρο εν συντομία.